In de bus, boot & winkel
Op maandag 23 juni, 's ochtends en ’s middags tijdens de spits, werden de nietsvermoedende gebruikers van het openbaar vervoer in de Drechtsteden overvallen door vijf dichters, vijf actrices en een acteur. Dit gebeurde in een aantal stadsbussen in de Dordrecht maar ook in de bus naar Zwijndrecht, in de stoptrein tussen Dordrecht en Gorinchem en in de waterferry.
Bernhard Christiansen draagt voor in de bus naar Sterrenburgrechts Benne van der VeldeDe dichters drogen in koppels kort enkele gedichten voor en voor men er erg in had waren ze al weer overgestapt, op naar de volgende bus of de volgende boot. Hoewel veel mensen op niet precies wisten hoe te reageren en aanvankelijk wegdoken in hun krant of mp3-speler, wist men over het algemeen deze dichterlijke verrassing goed te waarderen en klonk er na het regelmatig een welgemeend applaus. In de trein ging het door het lawaai iets anders en kregen de reizigers een dichter naast of tegenover hun zitten die hun heel direct een gedicht aanbood.
Vijf vooraanstaande Nederlandse podiumdichters, Bernhard Christiansen, ACG Vianen, Benne van der Velde, Joz Knoop en Daniel Dee brachten eigen werk. De actrices Eva van Welzenis, Lydia van Veen, Elise Koene, Wilma Hermsen en Yvonne van Alten en de acteur Abe van der Veen brachten droegen gedichten van anderen voor die met reizen en vervoer te maken hebben van o.a. Wim de Vries. Willem Wilmink, Joke en Marieke van Leeuwen, Toon Tellegen, Remco Campert, Cees Stip en Miriam van Hee.
DE BUDDING POEZIE EXPRESS
Op zaterdag 10 mei raasde de Buddingh Poëzie Express door de Drechtsteden. Hierin zat het Theater van de Verloren Tijd, bestaande uit Sjon Brands en Dorith van der Lee. Zij kenden ruim 25 gedichten van Dordrechts bekendste dichter Cees Buddingh en onverwachts en op onverwachte plekken droegen zij deze voor.
Om 11 uur werd begonnen in Sliedrecht waar zij in de Kerkbuurt het winkelende publiek vergastten op enkele light verses met een droeve klank, zoals de gedichten van Buddingh soms genoemd worden. Dit gebeurde niet alleen op straat of bij een terras maar ook voor de verkopers in een brillenwinkel omdat een gedicht van Buddingh over een brilmontuurtje ging. Hoewel enkele Sliedrechters zeiden geen tijd te hebben of dachten dat er een commercieel product aan de man werd gebracht, reageerde bijna iedereen heel positief op deze kleine poëtische cadeautjes en vaak was er ook applaus voor het duo. Hierna was Papendrecht aan de beurt, waar het winkelcentrum De Meent werd aangedaan. De klanten en het personeel van slagerij Vis kregen hier het gedicht De Poedelbeer te horen, een gedicht met spek en ham en zwoerd en kaan. In Alblasserdam voegde wethouder Ad Cardon zich bij het gezelschap, waar ook Buddinghs biograaf Wim Huijser deel van uitmaakte. Op initiatief van de wethouder trok de Buddingh Poëzie Express over de grenzen van de Drechtsteden en werd een bezoek gebracht aan de molens in Kinderdijk. Hier moest door de vele buitenlandse toeristen wel steeds gevraagd worden of men Nederlands sprak, maar de prachtige omgeving gaven Buddinghs gedichten zoals De Blauwbilgorgel, De Ballade van de Pantippel, De Kwabbelras en De Wellesnietuskrab een extra dimensie. Na bliksembezoeken aan Hendrik Ido Ambacht en Zwijndrecht ging het verder naar Dordrecht.
In Dordrecht werd eerst Boekhandel De Bengel aan de beurt, de boekhandel waar Buddingh vaak kwam maar ook boekhandel Vos & van der Leer werd niet vergeten. Aan de hand van Wim Huijser werden nog een aantal andere plekken bezocht, het voordragen op het Cees Buddingh Plein ging niet door omdat het er helemaal leeg was. Het Schefferplein was dit gelukkig niet en bij de vele terrassen eindigde deze vrolijke en zonnige Buddingh Poëzie Express met dit korte gedicht “De mens is een vreemd wezen: hoe naakter men hem ziet, hoe meer hij in zijn hemd staat”.
